Herşeye Rağmen

yeni gün yeni yazı..

Salı, Ekim 3

İnsan halsiz hissedince böyle oluyor aslında.. Ne hayat sıkıcı, ne monoton, ne benim hevesim yok  yaşamaya, ne de gökyüzü kapkara...

Kim bilir kaç kere yaşıyoruz bu duyguyu ve kim bilir kaç kere atlatıp çıkıyoruz düze.. Bu duyguyu yaşarkende biliyoruz aslında geçeceğini de sabırsız ya hemen geçsin, hiç olmasın istiyoruz ya.. üstüne düşüp biz çoğaltıyoruz aslında bu duyguyu...

İnsanlara güvenmemeyi bilmek kadar önemli bence güvenmeyi bilmek.. "Nasıl güvenilmez"in cevabını hemen veririz de Nasıl güvenilir?'in cevabını nasıl veririz.? Cevabı, yolu yordamı,  (taktım bu kelimeye de ) algoritması var mıdır?

 Her konuda kimseye güvenemezsindir işin özü..

.....

Düşüncelerim....

Ne olur şimdi tutmayın beni, çok işim var.. "Yarın 2 kere kaldığım dersimden sınavım varmış ama ben hala çalışmıyormuşum gibi hissediyorum..hem de  uzun süredir..

Buda geçecek, bu yorgunlukları da özleyeceğim an gelecek...

....

Kimbilir kaç kere yaşadın, hissettin, duydun ve hatta düşündün bunları...bak gene....

Elime bir kalem alıyorum, gene bi çizgi atıyorum barbili, güzel kokulu not defterime.. bak bugünde geçti, güzel geçti, yorgunsun ama mutsuz olman için sebebin yok..

 Mutluluk mu? o benim tercihim, şimdilik kenarda bekliyor, belki bir arama, belki bir söz.. Gelip onu yüzüme vuracak ama şimdi kenarda; öyle güzel duruyor ki ellemiyorum..