Herşeye Rağmen

olacak iş değil :)

Pazartesi, August 20 -Kategori: 01

Hafta sonu öğle ücra(!) bir yere gittim kii, ( Ankaraya 160 km uzakta olmasına rağmen) avea'dan eser yok.. Hemde yerleşkeniin hiç bir tarafında. Türkcell'in tekelinde bir yerleşke.

 Aveacılar türkiyenin %90 küsürünü kapladık diyedursunlar.....

Neyse bende aldım, babamın avea hattı olduğu için kullanamadığı, cep telefonunu, taktım Türkcell hattımı. Başladım sevgilime, o geçen 1 gün boyunca konusamamanın verdiği hırsla, güzel güzel mesajlar yazmaya. Yazıp gönderiyorum, yazıp gönderiyorum.

Ama bir türlü iletim raporları gelmiyor attığım mesajların.

Sevgilimin telefıonunuına çağrı bıraktım acaba kapalı mı diye, değil, telefon çalıyor her zaman olduğuı gibi. kaç mesaj sonrası ki aklıma geldi, hangi numaraya mesaj attığıma bakmak.

Baktığımda ise, verdiğim ilk tepki kaykıldığım koltuktan ayağa kalkıp, ne yapacağını bilmez halde odada dolaşmak oldu. Babamın telefonundan yazıyordum ve annemin de babamın aşkı olduğunu hiç düşünmemiştim. Neyseki biraz sonra annemin hattınında avea olduğu ve mesajların henüz ona ulaşmadığı aklıma geldi, beni rahatlattı.

Sonraki planım yazdığım mesajları sevgilime göndermek olamadı çünkü kontorum zaten bitmişti. :(( 

Asıl sorun mesajların anneme ulaşmasını engellemekti.. Annemin olmadığı bir anda telefonunu alıp, oyunlarını oynamaya başladım ki tek amacım şarjını bitirmekti.. Uzunca bir zaman sonra telefonda açılamayacak kadar şerj bıraktım :)

Akşam ise kaldığımız yerleşkeden daha büyük bir yerleşkeye giderken yolda avea hattları çekmeye başladığında annemin dışında herkes şükür burada çekiyor dedi :.

Bense annem telefonu açılmadığında nasıl olsa, sim kartına  bakmaz diye,  hattını kendi telefonuma takmıstım. Bir 45 dakika sonra mesajlar teker terker geldi ve silindi :)

Çokta güzel yazmısım dedim okurken gönderiğim mesajlarımı..

Keşke sevgilimde okuyabilseydi :)