Şimdi mi?
Pazar, Mart 2 -Kategori: 01
Aylar sonra yeniden yazmaya karar verdim :)
Türkiyenin en büyük 3. şehrinde, en büyük ilçelerinden birinde boğulmaktayım ya da kendimi boğmaktayım. Uaktan bakıldığında yaşamım pek bi özenicek durumda, içerden bakmaya bile değmez ama..
Ankarayı özledim, eski beni özledim ki şimdi ki ben ya büyüdü ya da çok değişti, ne olduğuna bana ben de çözemedim :)
Neyse az sonra çocuklarım için "ders çalışma planı nasıl yapılır", "nelere dikkat etmek gerekir" onları araştıracağım.
Anladım ki, insan kime emek verirse onu seviyor..
Sevgi emekten geçiyor - emek sevgiden geçiyor -
......
Verimli ve planlı çalışma hakkında faydalı olabilecek bir makale
bildiğimiz ama hatırlamaya ihtiyacımız olan bir konu :
Etkili Öğrenme Yöntemleri üzerine
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
olacak iş değil :)
Pazartesi, August 20 -Kategori: 01
Hafta sonu öğle ücra(!) bir yere gittim kii, ( Ankaraya 160 km uzakta olmasına rağmen) avea'dan eser yok.. Hemde yerleşkeniin hiç bir tarafında. Türkcell'in tekelinde bir yerleşke.
Aveacılar türkiyenin %90 küsürünü kapladık diyedursunlar.....
Neyse bende aldım, babamın avea hattı olduğu için kullanamadığı, cep telefonunu, taktım Türkcell hattımı. Başladım sevgilime, o geçen 1 gün boyunca konusamamanın verdiği hırsla, güzel güzel mesajlar yazmaya. Yazıp gönderiyorum, yazıp gönderiyorum.
Ama bir türlü iletim raporları gelmiyor attığım mesajların.
Sevgilimin telefıonunuına çağrı bıraktım acaba kapalı mı diye, değil, telefon çalıyor her zaman olduğuı gibi. kaç mesaj sonrası ki aklıma geldi, hangi numaraya mesaj attığıma bakmak.
Baktığımda ise, verdiğim ilk tepki kaykıldığım koltuktan ayağa kalkıp, ne yapacağını bilmez halde odada dolaşmak oldu. Babamın telefonundan yazıyordum ve annemin de babamın aşkı olduğunu hiç düşünmemiştim. Neyseki biraz sonra annemin hattınında avea olduğu ve mesajların henüz ona ulaşmadığı aklıma geldi, beni rahatlattı.
Sonraki planım yazdığım mesajları sevgilime göndermek olamadı çünkü kontorum zaten bitmişti. :((
Asıl sorun mesajların anneme ulaşmasını engellemekti.. Annemin olmadığı bir anda telefonunu alıp, oyunlarını oynamaya başladım ki tek amacım şarjını bitirmekti.. Uzunca bir zaman sonra telefonda açılamayacak kadar şerj bıraktım :)
Akşam ise kaldığımız yerleşkeden daha büyük bir yerleşkeye giderken yolda avea hattları çekmeye başladığında annemin dışında herkes şükür burada çekiyor dedi :.
Bense annem telefonu açılmadığında nasıl olsa, sim kartına bakmaz diye, hattını kendi telefonuma takmıstım. Bir 45 dakika sonra mesajlar teker terker geldi ve silindi :)
Çokta güzel yazmısım dedim okurken gönderiğim mesajlarımı..
Keşke sevgilimde okuyabilseydi :)
Yorum (3) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
aylar sonra..halim
Pazartesi, August 13 -Kategori: 01
O kadar değişkenki ruh halim..
Bir bakış yetebiliyor mutlu etmek kadar üzmeye de beni...
ya da kendimi garip hissetmeye..
Bu arada klavyeye bakmadan yazabiliyorum artık.. ne övünülecek bir marifet bu değil mi :)
(E insanın başka özellikleri olmayınca bunlarla egosunu doyurmaya çalısıyor işte..)
Bu arada sakarya ya yüksek lisans için başvurmaya karar verdim. Bu gece kararımı uygulamak için yola çıkıyorum, benim için dua eder misiniz? :) Verdiğim 7 kilodan sonra, birkez daha anladım ki, isteyince yapılabiliyoooo..
"Dinlediğim her şarkı sözünün anlamı sen, çıktığım tüm kapılar sen..."
Niye ki? :))
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
dilekçe
Çarşamba, Ocak 10
Öyküme ömrünü katacak biri vardı....
Bütün sorularda tek şık, ama ben boş bırakıyorum bütün soruları. Vazgeçiyorum bütün sorulardan. Vazgeçiyorum senden. Tek seçenekli bir hayatta, ben bile bile sensizliği seçiyorum. Hayatta boş bıraktığım tek kare, cevabını bildiğim halde yazamadığım tek isim. Sen
Çoktan seçmeli zamanlarımda ben yanlış olduğunu bildiğim halde seni seçtim. İnat ettim bildiğim doğrularda. Bütün cevap kağıdını adının baş harfiyle doldurdum. Tek sıra, tek düze, sınav, ya da hayat. Adımı yazmadım hiçbir sınav kağıdına. Kimse bilsin istemedim. Gözyaşlarımı kondurdum imza diye, kırmızıya boyadım bütün cevapları, aşkıma buladım hayatımı.
Ama olmadı, hiç bir zaman geçemedim ben bu sınavdan. Direndim, tekrar tekrar aldım aynı dersleri. Tekrar kaldım. Tekrar denedim. Tekrar tekrar adını haykırdım yalnız kaldığımda. ama hiç olmadı. Her defasında disiplin cezalarına çarptırıldım. Bekledim aylarca. Bekleyişler sardı dört bir yanımı, yılmadım.
Şimdi yine önümde sorular. Bütün sorular tek şık ama ben cevap vermeye korkuyorum. Adını yazmaya korkuyorum. Bu kez yalnızca adımı yazıyorum. Gözyaşlarımı tükettim. İmzamı atamıyorum. Ama içim parçalanıyor. Kendimi en iyi bildiğim dersten, senden bile bile kalıyorum. Bu kez yazmıyorum adını. Bu kez boş bırakıyorum ben bu hayatı.
Elimde imzalı bir dilekçeyi sana uzatıyorum. Ben bu dersten muaf kalmak istiyorum.....
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
beklenen
Pazartesi, Ocak 8
yok..
hayat o kadar değişkenki
ne yazabiliyorum nede yazmadan durabiliyorum..
ara verdim bir süre.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı