olacak iş değil :)
Hafta sonu öğle ücra(!) bir yere gittim kii, ( Ankaraya 160 km uzakta olmasına rağmen) avea'dan eser yok.. Hemde yerleşkeniin hiç bir tarafında....
aylar sonra..halim
O kadar değişkenki ruh halim.. Bir bakış yetebiliyor mutlu etmek kadar üzmeye de beni... ya da kendimi garip hissetmeye.. Bu arada klavyeye bakmadan yazabiliyorum artık.. ne övünülecek...
yeni gün yeni yazı..
İnsan halsiz hissedince böyle oluyor aslında.. Ne hayat sıkıcı, ne monoton, ne benim hevesim yok yaşamaya, ne de gökyüzü kapkara... Kim bilir kaç kere...
2006-03-06
For Beloved Anlamsız geliyor yazdığım her bir kelime. Hepsi boşlukta kalıyor. Duvarda yankılanıp kulaklarımı tırmalıyor. Kendimden utanıyorum sesimi duyduğumda. Konuşmaya cesaret edemiyorum. Ama kahretsin...
işte ben böyle öldüm
her taraf karardı artık bir mum aydınlık bir ses bile yok yorgunlugumu, karanlık gecelerimi ben aydınlatırım sanırdım ama ben eğilmişim o .. ondan başkası da değilmiş...
Herşeye Rağmen Kendi Olmalı İnsan
Aslında bizi tutan bizim elimizi kolumuzu bağlayan kendimizi oldugumuz gibi yaşayamamızdır. Çevremizdekilere çok kulak asmamızdır belkide, belkide başarmak çok da zor değilken kaygıya kapılıp kaçmaktır emek vermekten, insan...
Sarı Lira Gibi Ömrümüz
"Yasamak Degil, Beni Bu Telas Öldürecek" Dedigi Gibi Sairin; O Telasla, Birakin Paris Yolunda Ilik RüzgarlaraTaratmayi Saçlarimizi Sevdigimizle Doyasiya Bir Sohbet Bile Edemedik Biz... Gözümüz...
BAŞKALAŞAN AŞK
adını anmak güzeldi dost ağızlarda sana dair cümlelerin ıslatılması... adını anmak... yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel avuntularına sırt çevirip senden söz açmak... biraz gülünç,...